Συλλογική κουζίνα

Αφίσα αλληλεγγύης στις καταλήψεις

Bar για δικαστικά έξοδα συλληφθέντων 6|12

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες της 6|12|14

keimeno6.12

Noέμβριος 2014: Η πρυτανεία του ΑΠΘ τελεί υπό κατάληψη από το συντονιστικό καλών τεχνών (Η σχολή καλών τεχνών ήταν ήδη κατειλημμένη για εβδομάδες με σκοπό να μπλοκάρει τον νόμο Διαμαντοπούλου). Το κατειλημμένο Κτίριο Διοίκησης μετά από ανοιχτό κάλεσμα γίνεται ο χώρος για να συναντηθούν φοιτήτριες από όλο το ΑΠΘ και να στήσουν ένα κέντρο αγώνα με σκοπό:

  • Να μπλοκάρουν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και το τελευταίο νομοθετικό της διάταγμα, τις διαγραφές και τις απολύσεις, τη μετακύληση του κόστους φοίτησης σε εμάς (μείωση των θέσεων στις εστίες, αποκλεισμοί στη λέσχη, ελάττωση των παρεχόμενων συγγραμμάτων, κατάργηση των δωρεάν μετακινήσεων φοιτητών σε σχολές και εργαστήρια εκτός πανεπιστημιούπολης, ελλείψεις σε υλικοτεχνικές υποδομές ).
  • Να σταθούν αλληλέγγυοι στον αγώνα του απεργού πείνας Ν.Ρωμανού που διεκδικoύσε τις άδειες του ως μικρές ανάσες ελευθερίας στο καθεστώς εγκλεισμού που του είχε επιβληθεί.
  • Να δείξουν την αλληλεγγύη τους στους Σύριους απεργούς πείνας του Συντάγματος που ζητούσαν πολιτικό άσυλο.

Για όλα τα παραπάνω, για να δοκιμάσουμε τις σχέσεις μας στο δρόμο, για να αρθρώσουμε τις αντιστάσεις μας και να σπάσουμε τις λογικές της αδράνειας και του φόβου αποφασίσαμε μέσω του συντονιστικού της κατάληψης να κατέβουμε στην πορεία της 6/12 με οργανωμένο μπλόκ.

Ακολουθεί η επίθεση των ματ και το σπάσιμο της πορείας με δακρυγόνα και κρότου λάμψης, συλλήψεις και προσαγωγές. Ο κόσμος της πορείας ανασυγκροτείται και πραγματοποιεί κατάληψη του εργατικού κέντρου η οποία με την σειρά της απαντάται από την αστυνομία…με λίγο ακόμα ξύλο συλλήψεις και προσαγωγές.

2 και κάτι χρόνια μετά…

Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και η συνολικότερη υποτίμηση των ζωών μας συνεχίζει ακάθεκτη.. με την συνεχή εντατικοποίηση των φοιτητών, δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, την προσπάθεια κατάργησης της διδακτικής επάρκειας, τις απλήρωτες πρακτικές, με πρόστιμα από τον ΟΑΣΘ που επιλέγουμε συλλογικά να διαγράφουμε, με την είσοδο της λέσχης να έχει ακόμα φύλακες και η ελεύθερη πρόσβαση να μην είναι δεδομένη για όλες. Εντωμεταξύ το σωφρονιστικό σύστημα..συνεχίζει να αυταρχικοποιείται μέσω περικοπών στις άδειες των κρατουμένων, αστυνομική καταστολή, περιορισμό επισκεπτηρίων, αποσκοπώντας στον παραδειγματισμό όσων αγωνίζονται μέσα και έξω από τις φυλακές. Χαρακτηριστική η εκδικητική άρνηση χορήγησης αδειών στους πολιτικούς κρατουμένους Γουρνά και Κουφοντίνα.

Όσο για τους μετανάστες..άνθρωποι από κάθε γωνιά της γης βρίσκονται μετέωροι,  βιώνοντας το ρατσισμό, ζώντας σε άθλιες συνθήκες, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, σε hot spot και σε άλλες δομές εγκλεισμού που το κράτος έχει επιλέξει για να τους περιθωριοποιήσει και να τους φιμώσει και τελικά να τους διαχειριστεί σαν αριθμούς, με τον φόβο της απέλασης να είναι διαρκής. Παρόλ΄αυτά, οι άνθρωποι αυτοί συνεχίζουν να αγωνίζονται για τις ζωές τους και να διεκδικούν τα αυτονόητα όπως για παράδειγμα ο Mohamed A. , που έκανε απεργία πείνας διεκδικώντας πολιτικό άσυλο ώστε να μην απελαθεί στην Τουρκία(στην Ελλάδα βρέθηκε κυνηγημένος από το αιγυπτιακό κράτος που είχε εκδώσει απόφαση εκτέλεσης του).

…δεν άλλαξαν πολλά.

Και μέχρι τα πράγματα να αλλάξουν, μέχρι η ζυγαριά να γύρει προς το μέρος μας, μέχρι ο κλοιός να σταματήσει να στενεύει , μέχρι να χωράμε όλο και περισσότερο στις σχέσεις που μας ορίζουν, στα σώματα μας, στις ζωές μας, μέχρι κανένας άνθρωπος να μην θεωρείται παράνομος, μέχρι ο εγκλεισμός να δώσει τη θέση του στην ελευθερία, μέχρι τότε..

Θα συνεχίσουμε να είμαστε στους δρόμους, να διαδηλώνουμε, να συνωμοτούμε και να δρούμε, αντιστεκόμενες έμπρακτα στην αναδιάρθρωση που επελαύνει στις ζωές μας, εμπλεκόμενοι σε αγώνες μέσα και έξω από τους συλλόγους, μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο.

Δεν μας τρομοκρατεί η καταστολή στους δρόμους, οι συλλήψεις, οι δικαστικές αίθουσες και οι κατηγορίες. Δεν θα μας επιβάλλουν την νομιμότητα τους. Αναλαμβάνουμε την πολιτική ευθύνη που μας αναλογεί και δηλώνουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στους συλληφθέντες.

Καμία δίωξη στους συλληφθέντες της 6|12|14

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Τετάρτη 5|4|17 στις 09:00

Bar για τα δικαστικά έξοδα των συλληφθέντων

στέκι στο Βιολογικό

Σάββατο 01|04 στις 22:00

Aυτόνομο Σχήμα Φυσικού

ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΣΤΙΑ ΑΓΩΝΑ

Την Δευτέρα 13/3, εκκενώθηκαν από το κράτος και τις αρχές δυο καταλήψεις στην Αθήνα. Αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στην κατάληψη της  Βίλας Ζωγράφου, συλλαμβάνοντας 7 άτομα, κατόπιν μήνυσης του (ελεγχόμενου από το ΣΥΡΙΖΑ) Δήμου Ζωγράφου. Το ίδιο έγινε και στο κατειλημμένο κτίριο στην Αλκιβιάδου 9 στα Εξάρχεια που στέγαζε 127 μετανάστες, οι οποίοι συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στη διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής και στη συνέχεια κάποιοι από αυτούς μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι άλλοι αφέθηκαν στο δρόμο.

Την ίδια μέρα μπάτσοι με δικαστικούς παραβίασαν το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αγρινίου σπάζοντας τα λουκέτα της εξωτερικής και της εσωτερικής πόρτας. Σπάστηκαν οι πόρτες του στούντιο και της αποθήκης και έγινε απόπειρα πρόκλησης βραχυκυκλώματος στις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Στο στέκι υπήρχαν 645 ευρώ που προορίζονταν για δικαστικά έξοδα αγωνιστών και για την αγορά προσθετικού μέλους συντρόφου στο Αγρίνιο. Από αυτά βρέθηκαν μόνο τα 45 ευρώ που βρίσκονταν σε άλλο σημείο από τα 600 που κλάπηκαν. Επίσης έγιναν ζημιές σε μηχανήματα ήχου και εικόνας.

Όλα αυτά έρχονται να προστεθούν στις εκκενώσεις στη Θεσσαλονίκη της κατάληψης στέγης μεταναστών «Ορφανοτροφείο» και της κατάληψης στέγης στη λεωφόρο Νίκης το περασμένο καλοκαίρι.

Βλέπουμε ότι τον τελευταίο καιρό που τα κινήματα βρίσκονται σε ύφεση, το κράτος προσπαθεί να εξαλείψει κάθε εστία αντίστασης ενάντια στο κεφάλαιο και παράλληλα να μην αφήσει να δημιουργηθούν σχέσεις αλληλεγγύης με τους μετανάστες που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν την αντεπίθεση στην ακραία εκμετάλλευσή τους αλλά και στη δικιά μας μέσω της σύνδεσης όλων των εκμεταλλευόμενων και των συλλογικών αγώνων (φοιτητών, εργατριών, ανέργων, ντόπιων, μεταναστών). Έτσι θέλουν να μονοπωλούν έναν κάλπικο «ανθρωπισμό» μέσω των ΜΚΟ που αποκομίζουν τεράστια κέρδη, και ταυτόχρονα να προσφέρουν άφθονες υπηρεσίες σκλαβιάς και εξαθλίωσης στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Επειδή όπως έχουμε δει και στο παρελθόν, οι μετανάστριες εξεγείρονται κατά καιρούς (στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, για τη διεκδίκηση χαρτιών, ενάντια σε βίαιες απελάσεις), η σύνδεσή τους με αγωνιζόμενα κομμάτια είναι ανεπιθύμητη από το κράτος, ενώ ο ρατσισμός και η απομόνωσή τους είναι αυτό που επιδιώκεται.

Από την άλλη, η κατάληψη της Βίλας Ζωγράφου ήταν ένας αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος που λειτουργούσε από το 2011, όπου στήριξε αγώνες της γειτονιάς, απεργίες και ήταν ελεύθερος και ανοιχτός προς τους κατοίκους τις περιοχής χωρίς να αναπαράγει εμπορευματικές σχέσεις. Στην κατάληψη στεγάζονταν μουσικό στούντιο, συλλογικές κουζίνες, μαθήματα γλωσσών, χορού, γίνονταν εκδηλώσεις, συζητήσεις, θεατρικές παραστάσεις, προβολές ταινιών κ.α. πάντοτε χωρίς αντίτιμο. Ό,τι χρήματα συγκεντρώνονταν από ελεύθερη συνεισφορά παρέχονταν για τη συντήρηση της κατάληψης και για την κάλυψη δικαστικών εξόδων συντρόφων/ισσών.

Περί καταλήψεων…

Οι καταλήψεις ενοχλούν το κράτος γιατί είναι χώροι δημιουργίας, έκφρασης και (σπόροι αλλά και καρποί) εξέγερσης, μη χειραγωγήσιμοι από την εξουσία. Ενοχλούν γιατί αναπτύσσεται η ελευθεριακή κουλτούρα, η αδιαμεσολάβητη πολιτική δράση, δημιουργούνται συντροφικές σχέσεις διαρρηγνύοντας τις σχέσεις εξουσίας και κεφαλαίου. Στέκονται εμπόδιο στη νεοφιλελευθεροποίηση κάθε πτυχής της ζωής μας. Αντί της πειθαρχίας, της αποξένωσης και του ατομικισμού, νοηματοδοτούνται και γίνονται πράξη η αλληλεγγύη, ο συλλογικός τρόπος ζωής και η αντίσταση στη συνεχή επίθεση του καπιταλισμού.

Οι καταλήψεις δεν είναι οι τοίχοι και τα ντουβάρια τους. Είναι τα σημεία που συναντιόμαστε και θα αποτιμήσουμε κάθε αγώνα, στις ήττες και στις νίκες, με το βλέμμα πάντοτε μπροστά, γιατί όσο η σαπίλα του κεφαλαίου και η αλλοτρίωση κυριαρχούν γύρω μας, δε θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε και να κάνουμε βήματα προς την επανάσταση. Όχι μοιρολογώντας και τάζοντας κάλπικες ελπίδες που δε θα έρθουν ποτέ, αλλά παίρνοντας τις ζωές μας στα χέρια μας και κάνοντας πράξη τις εξεγερσιακές επιθυμίες μας μαχόμενοι/ες για κάθε ταξική και κοινωνική διεκδίκηση ξεπερνώντας επιβαλλόμενους διαχωρισμούς με βάση το φύλο ή τη φυλή.

Είναι ανοιχτοί αυτοοργανωμένοι χώροι που είναι απαραίτητοι για να στεγαστούν εκτός των άλλων οι συνελεύσεις, η ουσία για τη δημιουργία αγώνων, αφού οι αποφάσεις λαμβάνονται ισότιμα μέσα από συλλογική ζύμωση μεταξύ των ατόμων και όχι από γραφεία κομμάτων, προέδρους και κεντρικές επιτροπές.

Τι αποτελούν για εμάς ως Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού

Ως φοιτητές/τριες (και πολλές παράλληλα εργαζόμενες) δε θεωρούμε ότι το μόνο που μας καθορίζει είναι η φοιτητική μας ιδιότητα και είμαστε αποκομμένες από την υπόλοιπη κοινωνία. Έτσι κι αλλιώς στο μέλλον θα είμαστε και εμείς εργαζόμενες ή άνεργοι. Μέσα από τις δράσεις μας διεκδικούμε την οικειοποίηση χώρων του πανεπιστημίου, δηλαδή χώρους μη περιφραγμένους και ανοιχτούς προς την κοινωνία για τη σύνδεση και οργάνωση αγώνων, εκδηλώσεων, συζητήσεων, συνελεύσεων, συναυλιών κλπ. Έτσι λοιπόν και στο πανεπιστήμιο υπάρχουν τα κατειλημμένα στέκια (το στέκι του φυσικού καταλήφθηκε την περίοδο 2006-7 με απόφαση του φοιτητικού συλλόγου), αλλά και πολλοί άλλοι χώροι που χρησιμοποιούνται για τις παραπάνω δράσεις.

Είναι λοιπόν πολύ σημαντική για εμάς η υπεράσπιση των καταλήψεων, γιατί αποτελούν χώρους ανάπτυξης και σύνδεσης των κινημάτων ενάντια στην υποτίμηση των ζωών μας, αποτελούν τις ρωγμές στο καπιταλιστικό γίγνεσθαι και φουντώνουν τη φλόγα όλων των επιθυμιών μας που όχι μόνο δε χωρούν σε έναν κόσμο εκμετάλλευσης, ιεραρχίας, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας αλλά ταυτόχρονα συγκρούονται με αυτόν. Σύγκρουση που δε θα σταματήσει όσο υπάρχει το πάθος για ζωή, το πάθος για ελευθερία…

 

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

 

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού
Μάρτης 2017

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΤΡΙΤΗ 31/5

ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟ ΜΑΣ

στην Α12

 

ταινιατελικο

 

Σχετικά με την παρέμβαση στα γραφεία του ΟΑΣΘ

Την Πέμπτη 14/4 μαζί με άλλα αυτόνομα σχήματα, έχοντας καλέσει συνελεύσεις και συλλογικότητες της πόλεις, κάναμε παρέμβαση στα γραφεία του ΟΑΣΘ για τη διαγραφή προστίμων κάποιων ατόμων από αυτόνομα σχήματα αλλά και κάποιων  που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα.

Μαζευτήκαμε περίπου 50 άτομα και μετά από έντονες πιέσεις που ασκήσαμε, αφού μας έστελναν σε διαφορετικό αρμόδιο κάθε φορά, καταφέραμε να συναντηθούμε με τον γενικό διευθυντή και να διαγράψουμε τα συγκεκριμένα πρόστιμα.

Η αφίσα για το ζητημα μπορεί να βρεθεί εδώ: αφίσα-οασθ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ

Σχετικά με την παρέμβαση στη λέσχη του ΑΠΘ για 2 απολυμένες

Την Τετάρτη 13/4 ως αυτόνομο σχήμα φυσικού βρεθήκαμε από κοινού με άλλους σιτιζόμενους και εργαζόμενους στη λέσχη του ΑΠΘ για παρέμβαση στον υπεύθυνο της εργολαβίας, τον πρόεδρο του Δ.Σ. της λέσχης και τη διευθύντρια της λέσχης με σκοπό την επαναπρόσληψη δύο απολυμένων εργαζομένων.

Οι απολύσεις έγιναν αφότου στους τελευταίους διαγωνισμούς για τη σίτιση το πανεπιστήμιο απέσυρε την προηγούμενη δέσμευσή του για προστασία των εργαζομένων από απολύσεις δίνοντας στην εργολαβία το ελεύθερο για αυτό το ζήτημα.

Μετά από τη δυναμική παρέμβαση και πίεση πετύχαμε επαναπρόσληψη των δύο εργαζομένων.

Το κείμενο της παρέμβασης μπορεί να βρεθεί εδώ

σχετικά: λέσχη

ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΔΕ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΠΑΣΟ/ΚΑΡΤΑ ΣΙΤΙΣΗΣ

ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ

Αφίσα για ΟΑΣΘ (ΜΜΜ)

afisaoath-731x1024

Στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι…

Στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι…

 

Τον τελευταίο χρόνο παρακολουθούμε με αγωνία το δράμα που εκτυλίσσεται σε σχέση με το μεταναστευτικό ζήτημα. Η ελληνική κοινωνία και τα ΜΜΕ ξαφνικά δείχνουν «ευαισθησία» κι ένα φιλανθρωπικό πρόσωπο προς τους μετανάστες, ενώ παλιότερα μπορεί να αναφέρονταν σε αυτούς/ές με το χειρότερο τρόπο. Αλλά βλέπουμε και ένα κομμάτι της κοινωνίας που δε διστάζει να εκδηλώσει τα ρατσιστικά χαρακτηριστικά του. Δεν έχουμε, όμως, αυταπάτες για τη διαχείριση των εξουσιαστικών σχέσεων που συμβαίνει γύρω μας.

Αυτό που βέβαια μας διαφεύγει είναι ότι μετανάστες υπήρχαν πάντα, όντας το πιο ακραία υποτιμημένο κομμάτι της κοινωνίας. Λόγω της συνθήκης της οποίας βρίσκονται είναι υποκείμενα ταξικών διακρίσεων και εκμετάλλευσης, οπότε σε περιόδους ανάπτυξης αποτελούν φτηνά εργατικά χέρια, ενώ σε συνθήκη σαν τη σημερινή, που έχει αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός των μεταναστών, εν μέσω μιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός αδυνατεί να τους εκμεταλλευτεί και να τους απορροφήσει και έτσι τους χαρακτηρίζει ως πλεονάζον εργατικό δυναμικό και τους ανάγει σε μέρος του προβλήματος.

Είδαμε λοιπόν τους τελευταίους μήνες το πώς διαχειρίζεται η κυριαρχία τέτοιου είδους προβλήματα: διαχωρισμοί, εγκλεισμός, περιφράξεις και καταστολή.

Διαχωρισμός σε πρόσφυγες και μετανάστες, όπου οι πρώτοι ορίζονται ως αυτοί που εκδιώχθηκαν από την χώρα τους λόγω πολέμου, αρρώστιας ή φυσικής καταστροφής και έτσι τους δίνεται το δικαίωμα να περάσουν τα σύνορα. Όλοι οι υπόλοιποι χαρακτηρίζονται ως μετανάστες (όρος που με τα χρόνια έχει αποκτήσει αρνητική χροιά για την ελληνική κοινωνία) καθώς η φυγή από τη χώρα τους ήταν λόγω οικονομικών, πολιτικών και άλλων ασφυκτικών πλαισίων, λόγοι όχι ικανοί ώστε να θεωρηθούν «άξιοι» της εισόδου τους στην Ευρώπη, οπότε μπορούν με την ησυχία τους να πνιγούν στα διάφορα πελάγη του αιγαίου. Αν είναι βέβαια «τυχεροί», θα επαναπροωθηθούν με συνοπτικές διαδικασίες πίσω στην χώρα τους. Όσοι δε καταφέρουν να μπούνε στην χώρα έρχονται αντιμέτωποι με την ελληνική «φιλοξενία», η οποία κατά κύριο λόγο αποτελείται από εξονυχιστικούς ελέγχους, εγκλεισμό αορίστου χρονικής διάρκειας στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης υπό άθλιες συνθήκες, και βέβαια, βίαιη καταστολή οποιασδήποτε προσπάθειας εναντίωσης σε αυτές.

Ταυτόχρονα τα σύνορα συνεχίζουν να ενισχύονται με στρατό και μόνιμες υποδομές δυσκολεύοντας ακόμα περισσότερο το πέρασμα προς την Ευρώπη και συμβάλλοντας στην αύξηση των θανάτων όσων τολμούν να το επιχειρήσουν.

Παράλληλα με αυτό, το κράτος πλασάρει το ανθρωπιστικό του πρόσωπο, κυρίως μέσω των ΜΜΕ χρησιμοποιώντας στο μέγιστο τις δυνατότητές τους ως μέσα μαζικής εξαπάτησης και αφήνοντας το υλικό/ πρακτικό κομμάτι της βοήθειας προς τους μετανάστες στις ΜΚΟ και στα ευρωπαϊκά κονδύλια. Έχουμε έτσι ένα τεράστιο πλήθος εθελοντών και ΜΚΟ που καλύπτουν τα κενά του κράτους, με τους πρώτους να το νιώθουν ως ηθική υποχρέωση προς τον συνάνθρωπο και τη χώρα και τις δεύτερες να συνεχίζουν να στήνουν μία κερδοφόρα πορεία. Σε συνδυασμό με καιροσκόπους επιχειρηματίες στήνεται ένα ολόκληρο δίκτυο οικονομίας και παραοικονομίας με το κράτος να αναλαμβάνει το ρόλο του εγγυητή της κοινωνικής ειρήνης. Αυτό φαίνεται και με το γεγονός ότι προσπαθεί να καταστείλει τις οριζόντιες δομές αλληλεγγύης των μεταναστών.

Γίνεται λοιπόν φανερή η προσπάθεια του ελληνικού κράτους να τσακίσει την ήδη ακραία υποτιμημένη κοινωνική ομάδα των μεταναστών. Από τον εγκλεισμό τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μέχρι την ρατσιστική ρητορεία κράτους και ΜΜΕ και την όξυνση των ρατσιστικών αντανακλαστικών της κοινωνίας αντιλαμβανόμαστε την προσπάθεια της κυριαρχίας να παρανομοποιήσει την ίδια ύπαρξη των μεταναστών. Η κράτηση τους στα κέντρα κράτησης συμβάλλει και στον κοινωνικό αποκλεισμό τους  έτσι ώστε να τους εμποδίσει να συναντηθούν με τα υπόλοιπα καταπιεσμένα κομμάτια της κοινωνίας και να οργανώσουν τις αντιστάσεις τους απέναντι στην καταπίεση που βιώνουν. Στη βάση της ανάδειξης των μεταναστών ως εσωτερικό εχθρό όσων συντάσσονται με την (φασίζουσα) ελληνορθόδοξη ταυτότητα, παρατηρούμε τον εκφασισμό ενός κομματιού της ελληνικής κοινωνίας. Εκφασισμό που εκδηλώνεται με την μορφή αγανακτισμένων ελλήνων πολιτών και ρατσιστικών επιτροπών κατοίκων οι οποίοι στρέφονται κατά των μεταναστών φοβούμενοι «για την ασφάλειά τους και την υποτίμηση της περιουσίας τους». Επιτροπές που πολλές φορές υποκινούνται ή στηρίζονται από οργανωμένες μορφές της εξουσίας (βλέπε μπάτσοι, ΜΜΕ, χρυσή αυγή)  για την ενίσχυση των επίπλαστων διαχωρισμών των εξαθλιωμένων κομματιών της κοινωνίας και τη μείωση των συλλογικών αντιστάσεων ενάντια στις σχέσεις εκμετάλλευσης.

Εμείς από την πλευρά μας επιλέγουμε να στεκόμαστε στο πλάι των κολασμένων αυτής της γης, όχι ως ειδικοί που καλούμαστε να διαχειριστούμε τις ζωές των μεταναστών, αλλά ως άτομα που θέλουμε να χτίσουμε κοινούς αγώνες και ισότιμες σχέσεις μαζί τους. Αντιλαμβανόμενοι λοιπόν την ακραία υποτίμηση μεταναστών και μεταναστριών από κράτος και αφεντικά, βλέπουμε πως η παρανομοποίηση της ύπαρξης των ανθρώπων ωφελεί τελικά μόνο το κεφάλαιο. Μαύρη εργασία, απλήρωτη δουλειά, κοινωνικός αποκλεισμός και φυσικά κανένας τρόπος εναντίωσης στις εξαθλιωμένες συνθήκες ζωής που βιώνουν συνθέτουν το παζλ της αντιμεταναστευτικής πολιτικής και της παρανομοποίησης τους. Απαιτούμε επομένως τη νομιμοποίηση της ύπαρξης όλων των μεταναστών και μεταναστριών, απαιτούμε χαρτιά για όλες και όλους στήνοντας έτσι αναχώματα ενάντια στη βάρβαρη επίθεση κράτους και κεφαλαίου πάνω στις ζωές όλων μας. Απαιτούμε τη δυνατότητα οργάνωσής τους μαζί μας στους χώρους εργασίας, στα σχολεία, τις σχολές και τις γειτονιές μας. Μέσω της οικοδόμησης δικτύων αλληλεγγύης και διαδικασιών αγώνα που καταργούν τους διαχωρισμούς ντόπιων και ξένων. Δημιουργούμε λοιπόν τις σχέσεις και τις συνθήκες για τη χειραφέτηση και τη διεκδίκηση της αξιοπρέπειας και της ζωής μας από κοινού μακριά από τις διαιρέσεις και τους διαχωρισμούς που επιβάλλονται «από τα πάνω» αλλά με τον συνεχή κοινό μας αγώνα με τους καταπιεσμένους και τις καταπιεσμένες αυτού του κόσμου

 

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΞΕΝΟΙ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΝΟΜΙΜΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

 

ΧΑΡΤΙΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

 

ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΥΝΟΡΩΝ, ΦΡΑΧΤΩΝ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

 

ΠΟΡΕΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 10/3 στις 18:00 | ΚΑΜΑΡΑ

ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΧΗΜΑ ΦΥΣΙΚΟΥ