Ανοιχτή συνέλευση αυτόνομου σχήματος

Όσο και να μας κλειδώνετε θα είμαστε τα νετρίνα σας!

Ίσως πολλοί από εμάς θα ήθελαν να φαντάζονται το πανεπιστήμιο σαν έναν ανοιχτό χώρο, προσιτό και φιλικό προς το σύνολο της κοινωνίας. Φυσικά δεν είναι αυτή η πραγματικότητα που βιώνουμε. Η κοινωνική απεύθυνση που παρουσιάζει είναι ως επί το πλείστον εμπορευματικού χαρακτήρα καθώς το πανεπιστήμιο συνδέεται με  την κοινωνία με καπιταλιστικούς όρους και ευνοεί τη δράση φορέων και ομάδων που εξυπηρετούν και δεν αντιτίθενται στην κυρίαρχη ιδεολογία. Από την άλλη αποκλείει τη δράση ανεξάρτητων ομάδων και συλλογικοτήτων που δρουν αδιαμεσολάβητα.

Στην ουσία το πανεπιστήμιο επιλέγει ποιες ομάδες θα υποστηρίξει και γι’ αυτό τον τελευταίο καιρό έχουμε βρεθεί αντιμέτωποι με προσπάθειες της διοίκησης να καταστείλει διάφορες δραστηριότητες πολιτικών και πολιτιστικών ομάδων.

Πιο συγκεκριμένα υπάρχουν κινήσεις από πλευράς κοσμητείας για κατέβασμα του ρολό στην κεντρική είσοδο της Σ.Θ.Ε. και την περαιτέρω περίφραξη και κλείδωμα ενός δημόσιου χώρου.

Υπάρχει λοιπόν ένα γενικότερο κλίμα καταστολής με αποτέλεσμα μετά το τέλος των ωρών διδασκαλίας να μην υπάρχει πρόσβαση στους χώρους. Όσον αφορά τις άδειες χρήσης ενός χώρου, αυτές δίνονται πολύ δύσκολα και μόνον αν δώσεις αναφορά και τα στοιχεία σου, να έχεις τη φοιτητική ιδιότητα, αν σε κρίνει η διοίκηση αρκετά νομιμόφρων και δεν αμφισβητείς την πολιτική τους. Όπως και να έχει εμείς δεν αναγνωρίζουμε κάποια αρχή που θα παρακαλούμε για κάτι αυτονόητο και κεκτημένο, που θα μας κρίνει βάσει κανόνων που καθορίζονται χωρίς εμάς και συνήθως περιορίζουν την ύπαρξη και την κίνησή  μας στους χώρους του πανεπιστημίου. Επίσης, έτσι αποκλείονται και οι μη-φοιτητές, πράγμα που ακυρώνει παντελώς τον κοινωνικό χαρακτήρα των πανεπιστημιακών χώρων καθώς αποκλείονται  κοινωνικές, πολιτικές, πολιτιστικές και άλλες ομάδες, που όπως έχει δείξει η ιστορία, η ζύμωση και σύνδεση των φοιτητών με άλλα κομμάτια της κοινωνίας εντός των πανεπιστημίων έχει αποφέρει πολλούς κερδισμένους αγώνες και όχι μόνο.

Οι κινήσεις μας ως φοιτητές συμβάλλουν στον αν θα οικειοποιηθούμε τους χώρους του πανεπιστημίου ή θα οδηγηθούν σε περαιτέρω αποξένωση. Αντί να επιλέγουμε να στεγάζουμε τις ανάγκες μας σε εμπορευματικούς χώρους εκτός του πανεπιστημίου πράγμα που οδηγεί στην αντιμετώπισή του ως ένα μη οικείο κτίριο στο οποίο απλά κάνουμε μάθημα, μπορούμε να τις οργανώνουμε εντός του (εκδηλώσεις, προβολές, καφενεία, συνελεύσεις, παραστάσεις κλπ.).  Έτσι λόγω της μη οικείας χρήσης των χώρων από ένα κομμάτι φοιτητών όταν υπάρχουν κινήσεις  καταστολής δράσεων οι αντιδράσεις δεν είναι τόσο ισχυρές όσο θα έπρεπε. Τέλος σε αρκετές από τις εκδηλώσεις που οργανώνονται, οι διοργανωτές μπορεί να αντιμετωπίζουν τους χώρους του πανεπιστημίου με ανευθυνότητα και χωρίς φροντίδα, με αποτέλεσμα είτε  να προκαλούνται καταστροφές είτε να επιβαρύνονται οι εργαζόμενοι της καθαριότητας με περισσότερη δουλειά τη στιγμή που η στοιχειώδης αλληλεγγύη θα ήταν να τους διευκολύνουμε. Αυτές οι καταστάσεις δίνουν λαβές κοινωνικής νομιμοποίησης της καταστολής.

Η ασφάλεια για πολλούς είναι συνώνυμο με την αστυνόμευση και τα κλειδωμένα κτίρια. Η «εγκληματικότητα», που εντελώς υποκριτικά χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για περαιτέρω αστυνόμευση, δεν οξύνεται με την ύπαρξη του ασύλου, με την ύπαρξη αντιιεραρχικών συνελεύσεων και κινηματικών  δράσεων. Ένας ασφυκτικός κλοιός αστυνόμευσης δεν συνεπάγεται ασφάλεια ή διατήρηση της σωματικής ακεραιότητας. Εξάλλου μην ξεχνάμε ότι η παρουσία των μπάτσων γίνεται αισθητή μόνο όταν υπάρχει κάποια κοινωνική διεκδίκηση και συνήθως τότε περισσότερο απειλούν παρά προστατεύουν τη σωματική ακεραιότητα.

Όσο για την προστασία από κλοπές, επιθέσεις και βιασμούς, τασσόμαστε ενάντια στις μαφίες και το ναρκεμπόριο που σε συνεργασία με το κράτος έχουν στόχο την γκετοποίηση του πανεπιστημίου. Είναι γνωστή και διαχρονική η συνεργασία αστυνομίας και μαφιών με στόχο τον έλεγχο και την μόνιμη αστυνόμευση ελεύθερων χώρων και την εξάλειψη οποιουδήποτε ριζοσπαστικού κινήματος. Αντίθετα, η καταστολή κοινωνικών κινημάτων, καταλήψεων, βασανισμοί και άθλια μεταχείριση μεταναστών και οποιουδήποτε καταπιεσμένου «δε χωράει» σε αυτή την κοινωνία, αποτελεί προτεραιότητα για αυτούς. Στην ουσία λοιπόν, η ασφάλεια δεν είναι τίποτε περισσότερο από προστασία των εχόντων και των συμφερόντων τους, απέναντι σε όσους/ες τους απειλούν: τους μη έχοντες, όσους κάθε φορά περισσεύουν, όσους και όσες αγωνίζονται ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση. Στο όνομα αυτού γίνονται όλες οι προσπάθειες καταστολής.

Για εμάς μια κοινωνία γεμάτη κλειδαριές και αστυνόμευση είναι φοβική και όχι ασφαλής. Όσο για το πανεπιστήμιο θέλουμε  να είναι ένας ζωντανός και όχι αποστειρωμένος χώρος, στον οποίο όλοι και όλες  θα έχουν ελεύθερη πρόσβαση, θεωρώντας βέβαια αυτονόητη  την υπευθυνότητα και το σεβασμό ως προς τη χρήση του καθώς και τη μη αναπαραγωγή εξουσιαστικών συμπεριφορών. Δε θα νιώσουμε ποτέ μεγαλύτερη ασφάλεια με την αύξηση της αστυνόμευσης και τα κλειδωμένα κτίρια, αλλά νιώθουμε ασφαλείς σε χώρους όπου η κίνηση του κόσμου είναι συνεχής, όπου πραγματοποιούνται εκδηλώσεις, συνελεύσεις, φεστιβάλ, προβολές, παραστάσεις, συναντήσεις, όπου η αλληλεγγύη και η συντροφικότητα αποκτούν νόημα και γίνονται πράξη.

Μάρτης 2018

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού

 

[1] Τα νετρίνα είναι στοιχειώδη σωματίδια που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια πυρηνικών αντιδράσεων όπως αυτές που συντελούνται στο εσωτερικό των αστέρων.

Τα συγκεκριμένα σωματίδια κινούνται σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός και είναι πολύ δύσκολο να ανιχνευθούν γιατί διέρχονται μέσα από την ύλη αλληλεπιδρώντας σχεδόν μηδενικά μαζί της. Με λίγα λόγια περνάνε ελεύθερα μέσα από κάθε σώμα χωρίς να χρειαστεί να χτυπήσουν την πόρτα!

 

Bar οικονομικής ενίσχυσης

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΙΣ ΕΣΤΙΕΣ;

Τον τελευταίο καιρό παρατηρούμε την ένταση της επίθεσης του κράτους στα πανεπιστήμια, με την ψήφο νομοσχεδίων που επιβάλλουν επιπλέον όρους υποτίμησης των ζωών των φοιτητών/τριών. Σε αυτό το πλαίσιο αναστέλλεται η λειτουργία του εστιατορίου των εστιών του ΑΠΘ (όπως και σε άλλες πόλεις), αυξάνονται (μιας και ήδη υπάρχουν εδώ και καιρό) και επιβάλλονται νέα κόμιστρα για «ενοικίαση» πλέον των δωματίων των εστιών, και εισάγονται «ανταποδοτικά κριτήρια» τα οποία θα βάλλουν ακόμα μεγαλύτερους φραγμούς και αποκλεισμούς στο ποιος δικαιούται στέγαση και ποιος όχι αφού μας λένε «λεφτά πια δεν υπάρχουν». Ρητορική η οποία δεν έχει βάση, αφού ταυτόχρονα χρηματοδοτούνται έρευνες για εταιρίες και το στρατό και όχι φυσικά για τις ανάγκες μας. Όπως και να ‘χει, εμείς δε θα γίνουμε διαχειριστές της οικονομίας του κεφαλαίου, αλλά θα πάρουμε πίσω ό,τι μας κλέβουν από τη διαρκή εκμετάλλευσή μας.

Έτσι βλέπουμε ότι η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των οικότροφων των εστιών εντείνεται, αφού στα δωμάτια δεν υπάρχει επαρκής θέρμανση, υπάρχουν χαλασμένα ασανσέρ και ηλεκτρολογικά, ενώ οι εργαζόμενοι των εστιών παραμένουν απλήρωτοι, συνθέτοντας έτσι ένα μωσαϊκό πλήρους αποσύνθεσης και ουσιαστικά διάλυσης των εστιών.

Αυτή η πολιτική πλήρους διάλυσης της στέγασης (ακόμη και για τους ελάχιστους που τις δικαιούνται πλέον) έχει ως αποτέλεσμα να εντείνονται οι ταξικοί διαχωρισμοί στην εκπαίδευση, καθώς αποκλείονται φοιτητές που αδυνατούν να καταβάλουν ενοίκια, φοιτήτριες που εργάζονται και δεν έχουν τη δυνατότητα ολοκλήρωσης των σπουδών τους στα προκαθορισμένα έτη (αφού πλέον αν δεν τελειώσεις στην ώρα σου τις σπουδές σου, πετιέσαι έξω).

Μέσα σε αυτή, λοιπόν, τη συγκυρία υποβάθμισης των ιδρυμάτων και μείωσης των παροχών (διάλυση εστιών, επιβολή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά, διάσπαση των πτυχίων – διδακτική επάρκεια, εντεινόμενος έλεγχος στη λέσχη), στη συγκυρία φιλελευθεροποίησης του πανεπιστημίου και την ένταξή του στη συνολικότερη καπιταλιστική αναδιάρθρωση, εμείς ως φοιτητές/τριες βιώνουμε την περαιτέρω υποτίμηση των ζωών μας (αφού ταυτόχρονα χρειάζεται να δουλεύουμε για να ανταπεξέλθουμε στις νέες συνθήκες), τη μετακύλιση του κόστους φοίτησης στις πλάτες μας και την εντατικοποίηση των ρυθμών της καθημερινότητας.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες με τους αγώνες που δίνονται σε όλες τις πόλεις, τις σχολές και τις εστίες για να στήσουν αναχώματα στην επέλαση της επίθεσης κράτους και κεφαλαίου, στην αναδιάρθρωση του πανεπιστημίου, σε όλα τα μέτρα που συμβάλλουν ακόμα πιο έντονα στην υποτίμηση της ζωής μας. Οι κατειλημμένες εστίες, η κατάληψη στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ στην Αθήνα (που είναι ο κύριος διαχειριστής των εστιών), οι καταλήψεις σε πρυτανείες και σχολές να είναι η δικιά μας απάντηση, η απάντηση των «από τα κάτω», που θα δοθεί από όλους αυτούς τους αγώνες μέσα κι έξω από τους φοιτητικούς συλλόγους, μέσα κι έξω από τις σχολές.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΣΤΙΕΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

ΔΕ ΖΗΤΑΜΕ ΠΟΛΛΑ, ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού

28 ΜΕΡΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΙΝΕΔΙΒΙΜ: ΟΙ ΕΣΤΙΕΣ ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΕΣΤΙΕΣ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Αναδημοσίευση κειμένου από το συντονιστικό της κατάληψης του ΙΝΕΔΙΒΙΜ

Μετά τις δημόσιες δεσμεύσεις του ΙΝΕΔΙΒΙΜ, την παραπληροφόρηση από τα ΜΜΕ σχετικά με τα αιτήματά μας όπως  και τις αναφορές του υπουργείου σχετικά με την κατάληψη και πως αυτή εμποδίζει την υλοποίηση των αιτημάτων μας είναι αναγκαίο να τα υπενθυμίσουμε όλα και με σαφήνεια προς κάθε κατεύθυνση. Και αυτό επειδή και τα ΜΜΕ (βλ. ΕΡΤ, 28/11/17) και οι ανακοινώσεις του ΙΝΕΔΙΒΙΜ και το Υπουργείο σκόπιμα παρουσιάζουν μόνο ένα μικρό μέρος των αιτημάτων μας ώστε να παρουσιάσουν ύστερα τους εαυτούς τους πρόθυμους να τα ικανοποιήσουν.

Παράλληλα, ο αγώνας που ξεκίνησε με τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων της ΦΕΕΜΠ και της ΦΕΠΑ στις 6/11/17 με την κατάληψη του ΙΝΕΔΙΒΙΜ έχει πλέον συναντηθεί με τους αγώνες και τα αιτήματα και άλλων εστιακών φοιτητών ανά την Ελλάδα και έχει στηριχθεί έμπρακτα από φοιτητικούς συλλόγους και πρωτοβουλίες με καταλήψεις και παρεμβάσεις (βλ. Καταλήψεις σε Πρυτανείες/ΕΛΚΕ κτλ).

 Έτσι, ο αγώνας μας είναι συνολικός και τα αιτήματά μας τίθενται και αυτά πλέον συνολικά και συγκεντρωμένα σε έναν κοινό αγώνα που έχει λάβει πανελλαδικά χαρακτηριστικά. Απαιτούμε από το Υπουργείο και το ΙΝΕΔΙΒΙΜ να τοποθετηθεί δημόσια και με σαφές χρονοδιάγραμμα για το καθένα από αυτά ξεχωριστά, έτσι ακριβώς όπως τα παραθέτουμε.

Υπενθυμίζουμε τη θέση μας ότι εμείς (ως Κατάληψη ΙΝΕΔΙΒΙΜ) είμαστε διατεθειμένοι/ες να επιτρέψουμε την πραγματοποίηση όσων λειτουργιών του ΙΝΕΔΙΒΙΜ εξυπηρετούν τις ανάγκες μας και των εργαζομένων (φοιτητική μέριμνα, συμβάσεις εργασίας κ.α.). Αυτό όμως θα γίνει με τους δικούς μας όρους,  περιφρουρώντας τις αποφάσεις του Συντονιστικού Κατάληψης, επιβάλλοντας και θέτοντας σε προτεραιότητα την υλοποίηση των αιτημάτων μας. Αναμένουμε από τους αρμόδιους να ξεκινήσουν την άμεση υλοποίηση των αιτημάτων μας ενώ συνεχίζεται η κατάληψη.

 

ΑΙΤΗΜΑΤΑ

Γιάννενα

  • Δημόσιο χαρακτήρα σίτισης και στέγασης για όλους τους φοιτητές- πλήρης κάλυψη των αναγκών μας
  • Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την παιδεία
  • Καμία αξιολόγηση- καμία έξωση στους εστιακούς φοιτητές του ΤΕΙ
  • Μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων της εστίας
  • Έξω οι εργολάβοι και τα ιδιωτικά συμφέροντα από τις εστίες
  • Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων των εστιακών της Φ.Ε.Ε.Μ.Π – Φ.Ε.Π.Α

 

Κομοτηνή

  • Άμεση άρση της αναστολής λειτουργίας της Πάνω Λέσχης, με διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα της
  • Δημόσια Δωρεάν Παιδεία-Σίτιση-Στέγαση-Μεταφορές
  • Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την Παιδεία.
  • Καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στις εστίες, προσαρμοσμένες στις ανάγκες μας (ζεστό και πόσιμο νερό, θέρμανση-μόνωση, φωτισμός έσω και έξω χώρων, internet, πλυντήρια, συντήρηση των υποδομών)
  • Επαναπρόσληψη και μονιμοποίηση των εργαζομένων στις Λέσχες και τις εστίες με ΣΣΕ (Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας) και όχι 10ήμερες συμβάσεις.

Θεσσαλονίκη

  • Δημόσια και Δωρεάν εκπαίδευση και Φοιτητική Μέριμνα
  • Άμεση επαναλειτουργία του εστιατορίου των Εστιών Θεσσαλονίκης. Ούτε σκέψη για παύση της σίτισης στις Εστίες.
  • Άμεση συντήρηση των κτηριακών εγκαταστάσεων και των δωματίων που παραμένουν ανεκμετάλλευτα.
  • Διαμόρφωση εγκαταστάσεων για τις ανάγκες των ΑΜΕΑ.
  • Κατάργηση επιβολής ενοικίων.
  • Πρόσληψη μόνιμου και αξιοπρεπώς αμειβόμενου προσωπικού. Έξω οι εργολαβίες από τις Εστίες.
  • Άμεση συνεδρίαση της υπεύθυνης επιτροπής για τα εστιακά ζητήματα με παρουσία του Συλλόγου.

Πάτρα

  • Παροχή επιπλέον δωματίων στα ξενοδοχεία.
  • Ανέγερση Εστιών αναπαλαίωση των μισών Γ.
  • Απόρριψη πρότασης ΙΝΕΔΙΒΙΜ για την αλλαγή μορφής της σίτισης σε Catering.
  • Καμία απόλυση μάγειρα.
  • Άμεση αποπληρωμή των δεδουλευμένων εργαζομένων του εστιατορίου και τεχνικών συντήρησης.
  • Δημόσιο-μόνιμο και επαρκές προσωπικό κόντρα στις εργολαβίες και καλύτερες εργασιακές συνθήκες.
  • Συντήρηση υποδομών, δωματίων, κοινόχρηστων χώρων, ίντερνετ.
  • Ούτε μια ώρα χωρίς πετρέλαιο (ζεστό νερό – θέρμανση).
  • Επισκευή πλυντηρίων και στεγνωτηρίων και αγορά καινούριων .
  • Συντήρηση όλων των εστιών και να μην κλείσει κανένα εστιατόριο πανελλαδικά.

ΦΕΕΜΠ

  • Παροχή νερού σε όλα τα δωμάτια
  • Άμεση ανακαίνιση ακατάλληλων δωματίων
  • Επαγγελματικά πλυντήρια
  • Εξοπλισμός στο αναγνωστήριο
  • Άμεση λειτουργία του μαγειρείου
  • Φαγητό για όλους/όλες
  • Δημόσιο/μόνιμο και επαρκές προσωπικό-κόντρα σε εργολαβίες
  • Βασικός εξοπλισμός και στους κοινόχρηστους χώρους
  • Ούτε μια ώρα χωρίς πετρέλαιο (ζεστό νερό – θέρμανση)
  • Άμεση αποπληρωμή των δεδομένων των εργαζομένων στα μαγειρεία
  • Ανέγερση νέων εστιών
  • Συντήρηση όλων των εστιών πανελλαδικά
  • Να μην κλείσει κανένα εστιατόριο πανελλαδικά

ΦΕΠΑ

  • Ανοιχτά εστιατόρια σ’ όλες τις εστίες της Ελλάδας
  • Συντήρηση όλων των φοιτητικών εστιών
  • Ανακαίνιση εστιών – Ανέγερση νέων
  • Να μην απολυθεί κανένας εργαζόμενος/η.

ΦΕΑ

  • Ανοιχτά εστιατόρια σε όλες τις εστίες
  • Επαναλειτουργία και συντήρηση των μαγειρείων ΦΕΑ
  • Συντήρηση των ήδη υπαρχόντων εγκαταστάσεων ΑΜΕΣΑ
  • Πετρέλαιο 24 ώρες το 24ωρο
  • Να μην υπάρχει έλλειψη σε υλικά και προμήθειες για την τεχνική υποστήριξη του κτιρίου
  • Internet σε όλους τους χώρους και όλα τα δωμάτια της εστίας
  • Επαναπρόσληψη και αποπληρωμή των δεδουλευμένων των εργαζομένων των εστιών
  • Συνεχής συντήρηση όλων των φοιτητικών εστιών

Και επιπλέον:

  • Δημιουργία ελεγκτικού μηχανισμού με αποφασιστικό χαρακτήρα ο οποίος θα αποτελείται από συλλόγους οικοτρόφων και εργατικά σωματεία, θα ελέγχει και θα εξασφαλίζει ότι οι συμβάσεις ανάμεσα σε εργολαβίες και εργαζόμενους σε αυτές είναι νόμιμες. Η απόφαση/έγκριση αυτού του μηχανισμού/επιτροπής να είναι προϋπόθεση για την σύναψη σύμβασης ανάμεσα σε εργολαβίες και ΙΝΕΔΙΒΙΜ/Υπουργείο κτλ.

Αθήνα, 4/12/2017

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΙΝΕΔΙΒΙΜ

https://katalipsiinedivim.wordpress.com/

Προβολή ντοκυμαντέρ ‘Περί της σύγχρονης δουλείας’

Το ντοκιμαντέρ βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο (2007) του Jean-Francois Brient. Πέρα από τις διαφωνίες που μπορεί να έχουμε και τις διάφορες αντιφάσεις που μπορεί να παρουσιάζει, το ντοκιμαντέρ αυτό καταφέρνει μέσα από τη χρήση διάφορων εικόνων να παρουσιάσει τον τρόπο εξάπλωσης της σύγχρονης κυριαρχίας. Κυριαρχία που εξαπλώνεται σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας και ζωής μας με σκοπό την ολοένα και μεγαλύτερη εκμετάλλευσή μας.

Το έργο κάνει αναφορά στην υποδούλωση των «από τα κάτω» μέσω της μισθωτής εργασίας, της διαστρέβλωσης λόγου/γλώσσας, του θεάματος, της εμπορευματοποίησης όλων των αγαθών και κοινωνικών σχέσεων.

Το ντοκιμαντέρ αυτό δεν αποτελεί (και ούτε μπορεί να αποτελέσει) μια συνολική απάντηση για τη σημερινή κατάσταση. Ωστόσο, μπορεί να αποτελέσει τροφή για σκέψη και να συμβάλλει στην κριτική και το διάλογο που μας χρειάζεται για τη διεξαγωγή και διαμόρφωση των συλλογικών αγώνων ενάντια σε ό,τι μας καταπιέζει, σε καιρούς που οι ανάγκες μας και τα (κάποτε θεωρούμενα) αυτονόητα δέχονται συνεχή επίθεση από το κεφάλαιο.

Με την προβολή αυτή, εκτός των άλλων, επιχειρούμε να συμβάλλουμε στην οικειοποίηση και το ζωντάνεμα των χώρων του πανεπιστημίου, ως κοινωνικού χώρου που δε θα αναπαράγει σχέσεις εξουσίας και εμπορεύματος, ενάντια σε κλειδωμένες και απονεκρωμένες σχολές, ώστε να αποτελέσει πεδίο ζύμωσης μεταξύ ατόμων και κοινωνικών διεκδικήσεων.

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού

 

Μπαρ οικονομικής ενίσχυσης

ΠΕΡΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗΣ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

ΠΕΡΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗΣ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

Το θέμα της διδακτικής επάρκειας μας έχει απασχολήσει αρκετά την τελευταία περίοδο. Ποιους θα αφορά, πότε θα ισχύει, με ποιον τρόπο θα ισχύει κλπ. Τελικά όσοι/ες εισήχθησαν στο πανεπιστήμιο από το 2015 δε θα έχουν διδακτική επάρκεια στο πτυχίο τους. Αυτό σημαίνει ότι θα χρειαστεί να παρακολουθήσουν επιπλέον μαθήματα (παιδαγωγικής) για να αποκτήσουν πιστοποιητικό διδακτικής επάρκειας, ώστε να μπορέσουν να διδάξουν.

Αναγνωρίζουμε ότι η μεταρρύθμιση αυτή αντικατοπτρίζει την συνολικότερη υποτίμηση που επιβάλλουν συνεχώς στην εργασιακή μας δύναμη τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Καταρχάς, προσθέτει σε ένα ήδη δύσκολο πρόγραμμα σπουδών, σε μία συγκυρία δύσκολης οικονομικής κατάστασης των «από τα κάτω», επιπλέον χρόνο φοίτησης. Είτε θα αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε σε μεγαλύτερο βαθμό για να ανταπεξέλθουμε, είτε θα επιτείνεται η οικονομική εξάρτηση από την οικογένεια.

Η συνεχής εντατικοποίηση των σπουδών μας και προώθηση του ατομισμού στην κοινωνία, επιβάλλεται μέσω της δυσμενούς οικονομικής συνθήκης με στόχο την άμβλυνση των συλλογικών διαδικασιών και αγώνων. Με μία ρητορεία δήθεν προώθησης της παιδαγωγικής διασπούν το σύνολο των αποφοίτων σε διάφορες κατηγορίες (π.χ. ερευνητές, εκπαιδευτικούς) και έτσι περιορίζουν το εργασιακό μας εύρος με στόχο τον ανταγωνισμό μεταξύ μας και τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Επιπλέον, με τη ρητορική της δια βίου μάθησης που προωθείται, θα είμαστε αναγκασμένοι/ες να χρειάζεται συνεχώς να αποκτούμε πιστοποιητικά, να παρακολουθούμε σεμινάρια (πολλά επί πληρωμή), για να «ανελιχθούμε» ατομικά όσο περισσότερο γίνεται. Έχουμε δει ότι κάτι τέτοιο αποτελεί παγίδα, ειδικότερα όταν έρχονται περίοδοι κρίσης του κεφαλαίου, που αντί να προσπαθούμε να οξύνουμε τους κοινωνικούς αγώνες, ψάχνουμε ποιοι θα είναι οι καλύτεροι όροι της εκμετάλλευσής μας.

Ποιοι είναι, όμως, αυτοί που θα κρίνουν αν είμαστε καλοί εκπαιδευτικοί, με ποιον τρόπο και για ποιους; Το ζήτημα της εκπαίδευσης στο υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα, συσχετίζεται αναλογικά και άμεσα με τις ίδιες τις ανάγκες του καπιταλιστικού συστήματος. Το κριτήριο με το οποίο θα επιδιώκουν να εκπαιδεύουν τους μελλοντικούς εκπαιδευτικούς, έχει να κάνει με το πώς θα γίνουν πιο παραγωγικοί, εναρμονισμένοι με τις ανάγκες του κράτους και της αγοράς. Αυτό άλλωστε έχει ήδη φανεί από τις αξιολογήσεις που ήδη ξεκίνησαν στις σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σε αντίθεση με την απομόνωση από τις κοινωνικές διαδικασίες και την συνεχή επιδίωξη ιεραρχικής ανέλιξης, αυτό το οποίο συμβάλει ώστε η εκπαίδευση να δίνει βάρος στις ανθρώπινες ανάγκες και όχι στην παραγωγικότητα είναι τα υποκείμενα που σχετίζονται με αυτήν (δάσκαλος – μαθητής) να είναι κομμάτια μια διαρκούς ζύμωσης μέσα από συλλογικές αντιιεραρχικές διαδικασίες. Παιδεία συνυφασμένη με τις αρχές της ισοτιμίας, της αλληλεγγύης και της ελευθερίας, είναι αυτή που εμπεριέχει εκπαίδευση αμφίδρομης και κυκλικής σχέσης μεταξύ δασκάλου και μαθητή σε ένα ελευθεριακό περιβάλλον.

Ταυτόχρονα, αντικείμενο συζήτησης αποτελούν και τα συγγράμματα. Αποφασίστηκε να δοθούν για φέτος, αλλά με όλο το πολιτικό παιχνίδι που έγινε από εκδότες και κυβέρνηση, είναι φανερό ότι προετοιμάζεται το έδαφος ώστε να μην παρέχονται δωρεάν τα συγγράμματα στο μέλλον και να αναγκαζόμαστε να τα αγοράζουμε (είτε να έχουμε μόνο σημειώσεις ηλεκτρονικά).

Η αναδιάρθρωση στα πανεπιστήμια σε συνδυασμό με την υποχρηματοδότηση υποβαθμίζει τις γενικότερες συνθήκες εντός των πανεπιστημίων. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι συνδυαστικά. Ανοίγει ο δρόμος εκ του οποίου εισέρχεται ο δούρειος ίππος του ιδιωτικού κεφαλαίου. Οι ίδιοι που μειώνουν τους πόρους, κάνουν λόγο για ανάγκη πιο σύγχρονου και εξοπλισμένου πανεπιστημίου για να προωθήσουν τα συμφέροντα επιχειρηματιών. Είναι η πολιτική της νεοφιλελεφθεροποίησης, δηλαδή της μεσολάβησης του χρήματος σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας και την αύξηση του κόστους ζωής μας, για πράγματα τα οποία κατακτήθηκαν με αγώνες στο παρελθόν και θεωρούνταν αυτονόητα. Εμείς από την πλευρά μας δε θα δεχτούμε να μας πάρουν πίσω τα κεκτημένα, αντιστεκόμενοι/ες μέσα από συλλογικούς αδιαμεσολάβητους αγώνες δίνοντας νόημα στην αλληλεγγύη και ενάντια σε κάθε μορφής εκμετάλλευση.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΕΠΑΡΚΕΙΑ

ΔΩΡΕΑΝ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού

ανοιχτή συνέλευση κάθε Παρασκευή στις 14.00 στο φουαγιέ του Φυσικού

ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ – ΔΕΝ ΚΟΒΟΥΜΕ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΤΟ ΑΣΤΙΚΟ

ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ – ΔΕΝ ΚΟΒΟΥΜΕ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΤΟ ΑΣΤΙΚΟ

Οι μετακινήσεις εντός της πόλης αποτελούν συνήθως χρόνο από και προς τους χώρους εργασίας, τις σχολές μας και τους τόπους κατανάλωσης. Στους χώρους δηλαδή που παράγουμε την εργατική μας δύναμη (σχολείο, πανεπιστήμιο), έπειτα δουλεύουμε, καταναλώνουμε εμπορεύματα και διασκέδαση στο χρόνο που απομένει, παράγοντας άμεσα ή έμμεσα, κέρδος για τα αφεντικά. Κανένας δεν μπορεί να πει ότι ο χρόνος μετακίνησης είναι ευχάριστος, αλλά είμαστε αναγκασμένοι να χρησιμοποιούμε τα ΜΜΜ, αφού το λεωφορείο είναι και το πιο προσβάσιμο μέσο μεταφοράς για φοιτητές, εργαζόμενες, άνεργους και μετανάστες. Ειδικότερα στη σημερινή κοινωνία, όπου οι ρυθμοί ζωής – καταπίεσης ολοένα και εντατικοποιούνται. Εντατικοποίηση που όλοι/ες βιώνουμε και γνωρίζουμε πώς είναι να προσπαθείς να προλάβεις το εργαστήριο, τη δουλειά, να τελειώσεις γρήγορα τις σπουδές, να ψάξεις για δουλειά. Ένας ρυθμός ζωής που δε διαλέγουμε, αλλά μας επιβάλλεται.

Ο ΟΑΣΘ έχοντας το μονοπώλιο των μεταφορών στη Θεσσαλονίκη, εξασφαλίζει μέσω των κρατικών επιχορηγήσεων τα κέρδη του. Ακόμη τα τελευταία χρόνια αυξάνει συνεχώς την τιμή του εισιτηρίου και ταυτόχρονα τον έλεγχο. Η μεταφορά μας, που ως επί τω πλείστων προσφέρει κέρδος στα αφεντικά, έρχεται να προστεθεί στο συνεχώς αυξανόμενο κόστος ζωής μας. Σε μια περίοδο κρίσης που η επίθεση του κεφαλαίου γίνεται ολοένα και σκληρότερη (μειώσεις μισθών, αυξήσεις φόρων, ανασφάλιστη εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, κατάργηση κυριακάτικης αργίας, εξαθλίωση μεταναστών κλπ.). Με λίγα λόγια, ακόμη κι αν δεν κόψουμε εισιτήριο, πληρώνουμε για τη μεταφορά μας μέσω της εκμετάλλευσης που βιώνουμε και της συνεχούς υποτίμησης της ζωής μας.

Οι δικαιολογίες των αφεντικών για να τη «βγάλουν καθαρή» είναι πολλές. Δεν έχουν να πληρώσουν μισθούς λόγω κρίσης, πρέπει να γίνουν απολύσεις, πώς θα βγει το κόστος της μεταφοράς κλπ. Εμείς απαντάμε πως αν θέλουν τα βρίσκουν τα λεφτά και δε μας ενδιαφέρει από πού, εφόσον ζούμε σε μια κοινωνία εκμετάλλευσης και το κόστος ζωής μετακυλίεται στις πλάτες μας χωρίς τη συγκατάθεσή μας. Οι απάντησή μας ως κομμάτι των «από τα κάτω» είναι οι αδιαμεσολάβητοι κοινωνικοί αγώνες και η ταξική πάλη.

Δε θα πέσουμε στην παγίδα του κοινωνικού κανιβαλισμού. Εχθροί μας δεν είναι οι άνεργοι που δε δουλεύουν, οι εργάτριες που απεργούν, οι φοιτητές που δεν έχουν εισιτήριο, οι μετανάστες που περνάν τα σύνορα. Εχθροί μας είναι τα αφεντικά και όσοι τους κάνουν πλάτες. Όσοι επιλέγουν να βρίσκονται στη μεριά της εξουσίας και της εκμετάλλευσης. Εμείς θα συνεχίζουμε να μην κόβουμε εισιτήριο, αν κόψουμε το δίνουμε στον επόμενο, να σαμποτάρουμε τα ακυρωτικά μηχανήματα, να προτάσσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ των επιβατών. Όταν δεν καταφέρνουμε να αντισταθούμε μέσω των ατομικών αρνήσεων, κινούμαστε συλλογικά για τη διαγραφή των προστίμων μας.

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΚΑΙ ΣΕΚΙΟΥΡΙΤΑΔΕΣ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

 

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού

Συλλογική κουζίνα