Νοέ 18

Μπαρ οικονομικής ενίσχυσης

Οκτ 24

ΠΕΡΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗΣ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

ΠΕΡΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗΣ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

Το θέμα της διδακτικής επάρκειας μας έχει απασχολήσει αρκετά την τελευταία περίοδο. Ποιους θα αφορά, πότε θα ισχύει, με ποιον τρόπο θα ισχύει κλπ. Τελικά όσοι/ες εισήχθησαν στο πανεπιστήμιο από το 2015 δε θα έχουν διδακτική επάρκεια στο πτυχίο τους. Αυτό σημαίνει ότι θα χρειαστεί να παρακολουθήσουν επιπλέον μαθήματα (παιδαγωγικής) για να αποκτήσουν πιστοποιητικό διδακτικής επάρκειας, ώστε να μπορέσουν να διδάξουν.

Αναγνωρίζουμε ότι η μεταρρύθμιση αυτή αντικατοπτρίζει την συνολικότερη υποτίμηση που επιβάλλουν συνεχώς στην εργασιακή μας δύναμη τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Καταρχάς, προσθέτει σε ένα ήδη δύσκολο πρόγραμμα σπουδών, σε μία συγκυρία δύσκολης οικονομικής κατάστασης των «από τα κάτω», επιπλέον χρόνο φοίτησης. Είτε θα αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε σε μεγαλύτερο βαθμό για να ανταπεξέλθουμε, είτε θα επιτείνεται η οικονομική εξάρτηση από την οικογένεια.

Η συνεχής εντατικοποίηση των σπουδών μας και προώθηση του ατομισμού στην κοινωνία, επιβάλλεται μέσω της δυσμενούς οικονομικής συνθήκης με στόχο την άμβλυνση των συλλογικών διαδικασιών και αγώνων. Με μία ρητορεία δήθεν προώθησης της παιδαγωγικής διασπούν το σύνολο των αποφοίτων σε διάφορες κατηγορίες (π.χ. ερευνητές, εκπαιδευτικούς) και έτσι περιορίζουν το εργασιακό μας εύρος με στόχο τον ανταγωνισμό μεταξύ μας και τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Επιπλέον, με τη ρητορική της δια βίου μάθησης που προωθείται, θα είμαστε αναγκασμένοι/ες να χρειάζεται συνεχώς να αποκτούμε πιστοποιητικά, να παρακολουθούμε σεμινάρια (πολλά επί πληρωμή), για να «ανελιχθούμε» ατομικά όσο περισσότερο γίνεται. Έχουμε δει ότι κάτι τέτοιο αποτελεί παγίδα, ειδικότερα όταν έρχονται περίοδοι κρίσης του κεφαλαίου, που αντί να προσπαθούμε να οξύνουμε τους κοινωνικούς αγώνες, ψάχνουμε ποιοι θα είναι οι καλύτεροι όροι της εκμετάλλευσής μας.

Ποιοι είναι, όμως, αυτοί που θα κρίνουν αν είμαστε καλοί εκπαιδευτικοί, με ποιον τρόπο και για ποιους; Το ζήτημα της εκπαίδευσης στο υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα, συσχετίζεται αναλογικά και άμεσα με τις ίδιες τις ανάγκες του καπιταλιστικού συστήματος. Το κριτήριο με το οποίο θα επιδιώκουν να εκπαιδεύουν τους μελλοντικούς εκπαιδευτικούς, έχει να κάνει με το πώς θα γίνουν πιο παραγωγικοί, εναρμονισμένοι με τις ανάγκες του κράτους και της αγοράς. Αυτό άλλωστε έχει ήδη φανεί από τις αξιολογήσεις που ήδη ξεκίνησαν στις σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σε αντίθεση με την απομόνωση από τις κοινωνικές διαδικασίες και την συνεχή επιδίωξη ιεραρχικής ανέλιξης, αυτό το οποίο συμβάλει ώστε η εκπαίδευση να δίνει βάρος στις ανθρώπινες ανάγκες και όχι στην παραγωγικότητα είναι τα υποκείμενα που σχετίζονται με αυτήν (δάσκαλος – μαθητής) να είναι κομμάτια μια διαρκούς ζύμωσης μέσα από συλλογικές αντιιεραρχικές διαδικασίες. Παιδεία συνυφασμένη με τις αρχές της ισοτιμίας, της αλληλεγγύης και της ελευθερίας, είναι αυτή που εμπεριέχει εκπαίδευση αμφίδρομης και κυκλικής σχέσης μεταξύ δασκάλου και μαθητή σε ένα ελευθεριακό περιβάλλον.

Ταυτόχρονα, αντικείμενο συζήτησης αποτελούν και τα συγγράμματα. Αποφασίστηκε να δοθούν για φέτος, αλλά με όλο το πολιτικό παιχνίδι που έγινε από εκδότες και κυβέρνηση, είναι φανερό ότι προετοιμάζεται το έδαφος ώστε να μην παρέχονται δωρεάν τα συγγράμματα στο μέλλον και να αναγκαζόμαστε να τα αγοράζουμε (είτε να έχουμε μόνο σημειώσεις ηλεκτρονικά).

Η αναδιάρθρωση στα πανεπιστήμια σε συνδυασμό με την υποχρηματοδότηση υποβαθμίζει τις γενικότερες συνθήκες εντός των πανεπιστημίων. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι συνδυαστικά. Ανοίγει ο δρόμος εκ του οποίου εισέρχεται ο δούρειος ίππος του ιδιωτικού κεφαλαίου. Οι ίδιοι που μειώνουν τους πόρους, κάνουν λόγο για ανάγκη πιο σύγχρονου και εξοπλισμένου πανεπιστημίου για να προωθήσουν τα συμφέροντα επιχειρηματιών. Είναι η πολιτική της νεοφιλελεφθεροποίησης, δηλαδή της μεσολάβησης του χρήματος σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας και την αύξηση του κόστους ζωής μας, για πράγματα τα οποία κατακτήθηκαν με αγώνες στο παρελθόν και θεωρούνταν αυτονόητα. Εμείς από την πλευρά μας δε θα δεχτούμε να μας πάρουν πίσω τα κεκτημένα, αντιστεκόμενοι/ες μέσα από συλλογικούς αδιαμεσολάβητους αγώνες δίνοντας νόημα στην αλληλεγγύη και ενάντια σε κάθε μορφής εκμετάλλευση.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΕΠΑΡΚΕΙΑ

ΔΩΡΕΑΝ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού

ανοιχτή συνέλευση κάθε Παρασκευή στις 14.00 στο φουαγιέ του Φυσικού

Μαΐ 29

ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ – ΔΕΝ ΚΟΒΟΥΜΕ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΤΟ ΑΣΤΙΚΟ

ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ – ΔΕΝ ΚΟΒΟΥΜΕ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΤΟ ΑΣΤΙΚΟ

Οι μετακινήσεις εντός της πόλης αποτελούν συνήθως χρόνο από και προς τους χώρους εργασίας, τις σχολές μας και τους τόπους κατανάλωσης. Στους χώρους δηλαδή που παράγουμε την εργατική μας δύναμη (σχολείο, πανεπιστήμιο), έπειτα δουλεύουμε, καταναλώνουμε εμπορεύματα και διασκέδαση στο χρόνο που απομένει, παράγοντας άμεσα ή έμμεσα, κέρδος για τα αφεντικά. Κανένας δεν μπορεί να πει ότι ο χρόνος μετακίνησης είναι ευχάριστος, αλλά είμαστε αναγκασμένοι να χρησιμοποιούμε τα ΜΜΜ, αφού το λεωφορείο είναι και το πιο προσβάσιμο μέσο μεταφοράς για φοιτητές, εργαζόμενες, άνεργους και μετανάστες. Ειδικότερα στη σημερινή κοινωνία, όπου οι ρυθμοί ζωής – καταπίεσης ολοένα και εντατικοποιούνται. Εντατικοποίηση που όλοι/ες βιώνουμε και γνωρίζουμε πώς είναι να προσπαθείς να προλάβεις το εργαστήριο, τη δουλειά, να τελειώσεις γρήγορα τις σπουδές, να ψάξεις για δουλειά. Ένας ρυθμός ζωής που δε διαλέγουμε, αλλά μας επιβάλλεται.

Ο ΟΑΣΘ έχοντας το μονοπώλιο των μεταφορών στη Θεσσαλονίκη, εξασφαλίζει μέσω των κρατικών επιχορηγήσεων τα κέρδη του. Ακόμη τα τελευταία χρόνια αυξάνει συνεχώς την τιμή του εισιτηρίου και ταυτόχρονα τον έλεγχο. Η μεταφορά μας, που ως επί τω πλείστων προσφέρει κέρδος στα αφεντικά, έρχεται να προστεθεί στο συνεχώς αυξανόμενο κόστος ζωής μας. Σε μια περίοδο κρίσης που η επίθεση του κεφαλαίου γίνεται ολοένα και σκληρότερη (μειώσεις μισθών, αυξήσεις φόρων, ανασφάλιστη εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, κατάργηση κυριακάτικης αργίας, εξαθλίωση μεταναστών κλπ.). Με λίγα λόγια, ακόμη κι αν δεν κόψουμε εισιτήριο, πληρώνουμε για τη μεταφορά μας μέσω της εκμετάλλευσης που βιώνουμε και της συνεχούς υποτίμησης της ζωής μας.

Οι δικαιολογίες των αφεντικών για να τη «βγάλουν καθαρή» είναι πολλές. Δεν έχουν να πληρώσουν μισθούς λόγω κρίσης, πρέπει να γίνουν απολύσεις, πώς θα βγει το κόστος της μεταφοράς κλπ. Εμείς απαντάμε πως αν θέλουν τα βρίσκουν τα λεφτά και δε μας ενδιαφέρει από πού, εφόσον ζούμε σε μια κοινωνία εκμετάλλευσης και το κόστος ζωής μετακυλίεται στις πλάτες μας χωρίς τη συγκατάθεσή μας. Οι απάντησή μας ως κομμάτι των «από τα κάτω» είναι οι αδιαμεσολάβητοι κοινωνικοί αγώνες και η ταξική πάλη.

Δε θα πέσουμε στην παγίδα του κοινωνικού κανιβαλισμού. Εχθροί μας δεν είναι οι άνεργοι που δε δουλεύουν, οι εργάτριες που απεργούν, οι φοιτητές που δεν έχουν εισιτήριο, οι μετανάστες που περνάν τα σύνορα. Εχθροί μας είναι τα αφεντικά και όσοι τους κάνουν πλάτες. Όσοι επιλέγουν να βρίσκονται στη μεριά της εξουσίας και της εκμετάλλευσης. Εμείς θα συνεχίζουμε να μην κόβουμε εισιτήριο, αν κόψουμε το δίνουμε στον επόμενο, να σαμποτάρουμε τα ακυρωτικά μηχανήματα, να προτάσσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ των επιβατών. Όταν δεν καταφέρνουμε να αντισταθούμε μέσω των ατομικών αρνήσεων, κινούμαστε συλλογικά για τη διαγραφή των προστίμων μας.

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΚΑΙ ΣΕΚΙΟΥΡΙΤΑΔΕΣ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

 

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού

Μαΐ 25

Συλλογική κουζίνα

Απρ 26

Αφίσα αλληλεγγύης στις καταλήψεις

Μαρ 29

Bar για δικαστικά έξοδα συλληφθέντων 6|12

Μαρ 28

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες της 6|12|14

keimeno6.12

Noέμβριος 2014: Η πρυτανεία του ΑΠΘ τελεί υπό κατάληψη από το συντονιστικό καλών τεχνών (Η σχολή καλών τεχνών ήταν ήδη κατειλημμένη για εβδομάδες με σκοπό να μπλοκάρει τον νόμο Διαμαντοπούλου). Το κατειλημμένο Κτίριο Διοίκησης μετά από ανοιχτό κάλεσμα γίνεται ο χώρος για να συναντηθούν φοιτήτριες από όλο το ΑΠΘ και να στήσουν ένα κέντρο αγώνα με σκοπό:

  • Να μπλοκάρουν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και το τελευταίο νομοθετικό της διάταγμα, τις διαγραφές και τις απολύσεις, τη μετακύληση του κόστους φοίτησης σε εμάς (μείωση των θέσεων στις εστίες, αποκλεισμοί στη λέσχη, ελάττωση των παρεχόμενων συγγραμμάτων, κατάργηση των δωρεάν μετακινήσεων φοιτητών σε σχολές και εργαστήρια εκτός πανεπιστημιούπολης, ελλείψεις σε υλικοτεχνικές υποδομές ).
  • Να σταθούν αλληλέγγυοι στον αγώνα του απεργού πείνας Ν.Ρωμανού που διεκδικoύσε τις άδειες του ως μικρές ανάσες ελευθερίας στο καθεστώς εγκλεισμού που του είχε επιβληθεί.
  • Να δείξουν την αλληλεγγύη τους στους Σύριους απεργούς πείνας του Συντάγματος που ζητούσαν πολιτικό άσυλο.

Για όλα τα παραπάνω, για να δοκιμάσουμε τις σχέσεις μας στο δρόμο, για να αρθρώσουμε τις αντιστάσεις μας και να σπάσουμε τις λογικές της αδράνειας και του φόβου αποφασίσαμε μέσω του συντονιστικού της κατάληψης να κατέβουμε στην πορεία της 6/12 με οργανωμένο μπλόκ.

Ακολουθεί η επίθεση των ματ και το σπάσιμο της πορείας με δακρυγόνα και κρότου λάμψης, συλλήψεις και προσαγωγές. Ο κόσμος της πορείας ανασυγκροτείται και πραγματοποιεί κατάληψη του εργατικού κέντρου η οποία με την σειρά της απαντάται από την αστυνομία…με λίγο ακόμα ξύλο συλλήψεις και προσαγωγές.

2 και κάτι χρόνια μετά…

Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και η συνολικότερη υποτίμηση των ζωών μας συνεχίζει ακάθεκτη.. με την συνεχή εντατικοποίηση των φοιτητών, δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, την προσπάθεια κατάργησης της διδακτικής επάρκειας, τις απλήρωτες πρακτικές, με πρόστιμα από τον ΟΑΣΘ που επιλέγουμε συλλογικά να διαγράφουμε, με την είσοδο της λέσχης να έχει ακόμα φύλακες και η ελεύθερη πρόσβαση να μην είναι δεδομένη για όλες. Εντωμεταξύ το σωφρονιστικό σύστημα..συνεχίζει να αυταρχικοποιείται μέσω περικοπών στις άδειες των κρατουμένων, αστυνομική καταστολή, περιορισμό επισκεπτηρίων, αποσκοπώντας στον παραδειγματισμό όσων αγωνίζονται μέσα και έξω από τις φυλακές. Χαρακτηριστική η εκδικητική άρνηση χορήγησης αδειών στους πολιτικούς κρατουμένους Γουρνά και Κουφοντίνα.

Όσο για τους μετανάστες..άνθρωποι από κάθε γωνιά της γης βρίσκονται μετέωροι,  βιώνοντας το ρατσισμό, ζώντας σε άθλιες συνθήκες, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, σε hot spot και σε άλλες δομές εγκλεισμού που το κράτος έχει επιλέξει για να τους περιθωριοποιήσει και να τους φιμώσει και τελικά να τους διαχειριστεί σαν αριθμούς, με τον φόβο της απέλασης να είναι διαρκής. Παρόλ΄αυτά, οι άνθρωποι αυτοί συνεχίζουν να αγωνίζονται για τις ζωές τους και να διεκδικούν τα αυτονόητα όπως για παράδειγμα ο Mohamed A. , που έκανε απεργία πείνας διεκδικώντας πολιτικό άσυλο ώστε να μην απελαθεί στην Τουρκία(στην Ελλάδα βρέθηκε κυνηγημένος από το αιγυπτιακό κράτος που είχε εκδώσει απόφαση εκτέλεσης του).

…δεν άλλαξαν πολλά.

Και μέχρι τα πράγματα να αλλάξουν, μέχρι η ζυγαριά να γύρει προς το μέρος μας, μέχρι ο κλοιός να σταματήσει να στενεύει , μέχρι να χωράμε όλο και περισσότερο στις σχέσεις που μας ορίζουν, στα σώματα μας, στις ζωές μας, μέχρι κανένας άνθρωπος να μην θεωρείται παράνομος, μέχρι ο εγκλεισμός να δώσει τη θέση του στην ελευθερία, μέχρι τότε..

Θα συνεχίσουμε να είμαστε στους δρόμους, να διαδηλώνουμε, να συνωμοτούμε και να δρούμε, αντιστεκόμενες έμπρακτα στην αναδιάρθρωση που επελαύνει στις ζωές μας, εμπλεκόμενοι σε αγώνες μέσα και έξω από τους συλλόγους, μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο.

Δεν μας τρομοκρατεί η καταστολή στους δρόμους, οι συλλήψεις, οι δικαστικές αίθουσες και οι κατηγορίες. Δεν θα μας επιβάλλουν την νομιμότητα τους. Αναλαμβάνουμε την πολιτική ευθύνη που μας αναλογεί και δηλώνουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στους συλληφθέντες.

Καμία δίωξη στους συλληφθέντες της 6|12|14

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Τετάρτη 5|4|17 στις 09:00

Bar για τα δικαστικά έξοδα των συλληφθέντων

στέκι στο Βιολογικό

Σάββατο 01|04 στις 22:00

Aυτόνομο Σχήμα Φυσικού

Μαρ 28

ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΣΤΙΑ ΑΓΩΝΑ

Την Δευτέρα 13/3, εκκενώθηκαν από το κράτος και τις αρχές δυο καταλήψεις στην Αθήνα. Αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στην κατάληψη της  Βίλας Ζωγράφου, συλλαμβάνοντας 7 άτομα, κατόπιν μήνυσης του (ελεγχόμενου από το ΣΥΡΙΖΑ) Δήμου Ζωγράφου. Το ίδιο έγινε και στο κατειλημμένο κτίριο στην Αλκιβιάδου 9 στα Εξάρχεια που στέγαζε 127 μετανάστες, οι οποίοι συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στη διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής και στη συνέχεια κάποιοι από αυτούς μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι άλλοι αφέθηκαν στο δρόμο.

Την ίδια μέρα μπάτσοι με δικαστικούς παραβίασαν το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αγρινίου σπάζοντας τα λουκέτα της εξωτερικής και της εσωτερικής πόρτας. Σπάστηκαν οι πόρτες του στούντιο και της αποθήκης και έγινε απόπειρα πρόκλησης βραχυκυκλώματος στις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Στο στέκι υπήρχαν 645 ευρώ που προορίζονταν για δικαστικά έξοδα αγωνιστών και για την αγορά προσθετικού μέλους συντρόφου στο Αγρίνιο. Από αυτά βρέθηκαν μόνο τα 45 ευρώ που βρίσκονταν σε άλλο σημείο από τα 600 που κλάπηκαν. Επίσης έγιναν ζημιές σε μηχανήματα ήχου και εικόνας.

Όλα αυτά έρχονται να προστεθούν στις εκκενώσεις στη Θεσσαλονίκη της κατάληψης στέγης μεταναστών «Ορφανοτροφείο» και της κατάληψης στέγης στη λεωφόρο Νίκης το περασμένο καλοκαίρι.

Βλέπουμε ότι τον τελευταίο καιρό που τα κινήματα βρίσκονται σε ύφεση, το κράτος προσπαθεί να εξαλείψει κάθε εστία αντίστασης ενάντια στο κεφάλαιο και παράλληλα να μην αφήσει να δημιουργηθούν σχέσεις αλληλεγγύης με τους μετανάστες που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν την αντεπίθεση στην ακραία εκμετάλλευσή τους αλλά και στη δικιά μας μέσω της σύνδεσης όλων των εκμεταλλευόμενων και των συλλογικών αγώνων (φοιτητών, εργατριών, ανέργων, ντόπιων, μεταναστών). Έτσι θέλουν να μονοπωλούν έναν κάλπικο «ανθρωπισμό» μέσω των ΜΚΟ που αποκομίζουν τεράστια κέρδη, και ταυτόχρονα να προσφέρουν άφθονες υπηρεσίες σκλαβιάς και εξαθλίωσης στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Επειδή όπως έχουμε δει και στο παρελθόν, οι μετανάστριες εξεγείρονται κατά καιρούς (στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, για τη διεκδίκηση χαρτιών, ενάντια σε βίαιες απελάσεις), η σύνδεσή τους με αγωνιζόμενα κομμάτια είναι ανεπιθύμητη από το κράτος, ενώ ο ρατσισμός και η απομόνωσή τους είναι αυτό που επιδιώκεται.

Από την άλλη, η κατάληψη της Βίλας Ζωγράφου ήταν ένας αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος που λειτουργούσε από το 2011, όπου στήριξε αγώνες της γειτονιάς, απεργίες και ήταν ελεύθερος και ανοιχτός προς τους κατοίκους τις περιοχής χωρίς να αναπαράγει εμπορευματικές σχέσεις. Στην κατάληψη στεγάζονταν μουσικό στούντιο, συλλογικές κουζίνες, μαθήματα γλωσσών, χορού, γίνονταν εκδηλώσεις, συζητήσεις, θεατρικές παραστάσεις, προβολές ταινιών κ.α. πάντοτε χωρίς αντίτιμο. Ό,τι χρήματα συγκεντρώνονταν από ελεύθερη συνεισφορά παρέχονταν για τη συντήρηση της κατάληψης και για την κάλυψη δικαστικών εξόδων συντρόφων/ισσών.

Περί καταλήψεων…

Οι καταλήψεις ενοχλούν το κράτος γιατί είναι χώροι δημιουργίας, έκφρασης και (σπόροι αλλά και καρποί) εξέγερσης, μη χειραγωγήσιμοι από την εξουσία. Ενοχλούν γιατί αναπτύσσεται η ελευθεριακή κουλτούρα, η αδιαμεσολάβητη πολιτική δράση, δημιουργούνται συντροφικές σχέσεις διαρρηγνύοντας τις σχέσεις εξουσίας και κεφαλαίου. Στέκονται εμπόδιο στη νεοφιλελευθεροποίηση κάθε πτυχής της ζωής μας. Αντί της πειθαρχίας, της αποξένωσης και του ατομικισμού, νοηματοδοτούνται και γίνονται πράξη η αλληλεγγύη, ο συλλογικός τρόπος ζωής και η αντίσταση στη συνεχή επίθεση του καπιταλισμού.

Οι καταλήψεις δεν είναι οι τοίχοι και τα ντουβάρια τους. Είναι τα σημεία που συναντιόμαστε και θα αποτιμήσουμε κάθε αγώνα, στις ήττες και στις νίκες, με το βλέμμα πάντοτε μπροστά, γιατί όσο η σαπίλα του κεφαλαίου και η αλλοτρίωση κυριαρχούν γύρω μας, δε θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε και να κάνουμε βήματα προς την επανάσταση. Όχι μοιρολογώντας και τάζοντας κάλπικες ελπίδες που δε θα έρθουν ποτέ, αλλά παίρνοντας τις ζωές μας στα χέρια μας και κάνοντας πράξη τις εξεγερσιακές επιθυμίες μας μαχόμενοι/ες για κάθε ταξική και κοινωνική διεκδίκηση ξεπερνώντας επιβαλλόμενους διαχωρισμούς με βάση το φύλο ή τη φυλή.

Είναι ανοιχτοί αυτοοργανωμένοι χώροι που είναι απαραίτητοι για να στεγαστούν εκτός των άλλων οι συνελεύσεις, η ουσία για τη δημιουργία αγώνων, αφού οι αποφάσεις λαμβάνονται ισότιμα μέσα από συλλογική ζύμωση μεταξύ των ατόμων και όχι από γραφεία κομμάτων, προέδρους και κεντρικές επιτροπές.

Τι αποτελούν για εμάς ως Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού

Ως φοιτητές/τριες (και πολλές παράλληλα εργαζόμενες) δε θεωρούμε ότι το μόνο που μας καθορίζει είναι η φοιτητική μας ιδιότητα και είμαστε αποκομμένες από την υπόλοιπη κοινωνία. Έτσι κι αλλιώς στο μέλλον θα είμαστε και εμείς εργαζόμενες ή άνεργοι. Μέσα από τις δράσεις μας διεκδικούμε την οικειοποίηση χώρων του πανεπιστημίου, δηλαδή χώρους μη περιφραγμένους και ανοιχτούς προς την κοινωνία για τη σύνδεση και οργάνωση αγώνων, εκδηλώσεων, συζητήσεων, συνελεύσεων, συναυλιών κλπ. Έτσι λοιπόν και στο πανεπιστήμιο υπάρχουν τα κατειλημμένα στέκια (το στέκι του φυσικού καταλήφθηκε την περίοδο 2006-7 με απόφαση του φοιτητικού συλλόγου), αλλά και πολλοί άλλοι χώροι που χρησιμοποιούνται για τις παραπάνω δράσεις.

Είναι λοιπόν πολύ σημαντική για εμάς η υπεράσπιση των καταλήψεων, γιατί αποτελούν χώρους ανάπτυξης και σύνδεσης των κινημάτων ενάντια στην υποτίμηση των ζωών μας, αποτελούν τις ρωγμές στο καπιταλιστικό γίγνεσθαι και φουντώνουν τη φλόγα όλων των επιθυμιών μας που όχι μόνο δε χωρούν σε έναν κόσμο εκμετάλλευσης, ιεραρχίας, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας αλλά ταυτόχρονα συγκρούονται με αυτόν. Σύγκρουση που δε θα σταματήσει όσο υπάρχει το πάθος για ζωή, το πάθος για ελευθερία…

 

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

 

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού
Μάρτης 2017

Μαΐ 28

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΤΡΙΤΗ 31/5

ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟ ΜΑΣ

στην Α12

 

ταινιατελικο

 

Απρ 18

Σχετικά με την παρέμβαση στα γραφεία του ΟΑΣΘ

Την Πέμπτη 14/4 μαζί με άλλα αυτόνομα σχήματα, έχοντας καλέσει συνελεύσεις και συλλογικότητες της πόλεις, κάναμε παρέμβαση στα γραφεία του ΟΑΣΘ για τη διαγραφή προστίμων κάποιων ατόμων από αυτόνομα σχήματα αλλά και κάποιων  που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα.

Μαζευτήκαμε περίπου 50 άτομα και μετά από έντονες πιέσεις που ασκήσαμε, αφού μας έστελναν σε διαφορετικό αρμόδιο κάθε φορά, καταφέραμε να συναντηθούμε με τον γενικό διευθυντή και να διαγράψουμε τα συγκεκριμένα πρόστιμα.

Η αφίσα για το ζητημα μπορεί να βρεθεί εδώ: αφίσα-οασθ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ